Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Hou me maar vast

De nachten zijn voor mij het ergst. Hoe down en zwaar de dag ook kan voelen, als het avond is lijkt de duisternis me letterlijk op te slokken. De monsters in mijn hoofd nemen de macht over en ik verdrink in het negatieve, zwarte van de nacht.

Met enige regelmaat heb ik op zo’n moment contact met een goede vriend of vriendin. Ik weet dat ik een geluksvogel ben, dat ik een paar mensen om me heen heb, waar ik altijd alles mag zeggen. En ieder vervult daarin een bepaalde rol voor het soort onderwerp wat op dat moment nodig is.

Steven spreek ik meestal ’s avonds nog even. Even bespreken hoe de dag was en controleren of ik rustig naar bed ga. Steven hoeft me emotioneel alleen maar vast te houden. Mij laten zijn en me het gevoel geven dat ik ondanks alle monsters gewoon geliefd ben. Zo schrijvend klinkt dat vrij eenvoudig, maar dat is het zeker niet. Op dat moment is alles voer voor de monsters om mij nog verder naar beneden te halen. Elk compliment wordt veranderd in een afwijzing. Net zolang tot er niets meer is om voor door te gaan, tot het moment waarop ik er daadwerkelijk van overtuigd ben dat iedereen in de wereld beter af is als ik er niet meer ben.

Het enige wat Steven dan doet is mij “vasthouden” en de focus verleggen naar het belangrijkste in mijn leven, de kinderen. Zij hebben mij nodig. En ondanks dat ik dat op zo’n moment echt niet voel, niet kan voelen, zelfs misschien niet meer wil voelen, realiseer ik me ergens diep van binnen dat dit wel waar is.

Vannacht was zo’n nacht. Het was inmiddels 3 uur geweest en nog steeds klaarwakker. Ik weet dat de wekker om 6.00 uur gaat en dat ik dan 2 kinderen moet helpen met opstarten voordat zij naar school gaan. Dan toch maar even heel zachtjes een radio aan, afleiding van de gedachtes. Alles beter dan het geschreeuw van de monsters.

En ik hoor Suzan & Freek zingen:

Weg van jou ~ Suzan & Freek

‘T Is twee uur ’s nachts en ik zie je valt langzaam in slaap
Als jij een ander was, was het denk ik allang klaar
Maar dat je mij versterkt
Da’s waarom het werkt
Hou me vast en laat me maar zorgen maken
Morgen ben ik vast weer mezelf.

En nee, vandaag ben ik niet mezelf en morgen ook nog niet.

Hou me gewoon vast en laat me vooral zijn. Niets zeggen, tot de rust in mijn hoofd terug is.

Jose

Advertentie

Eén opmerking over 'Hou me maar vast'

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: