Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Tot de wind draait

In maart 2017 was ik op een boekpresentatie van Marco van der Straten. Hij presenteerde zijn boek “ik val niet uit zijn hand“. De avond werd muzikaal ondersteund door Matthijn Buwalda. Op de stoelen lagen kleine schijfjes boomstam. Aan het eind van de avond werd aan iedereen gevraagd om een tekst op te schrijven die hem of haar het meeste geraakt had. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik schreef op mijn boomstamschijfje “tot de wind weer draait”.

De tekst hoor ik in een lied van Matthijn. Tijdens dat lied kon ik mijn tranen nauwelijks bedwingen.

De wind draait ~ Matthijn Buwalda

Ik wou dat ik de wolken voor je weg kon duwen, maar dat kan ik niet
Dus kom ik in de regen naast je staan
En als het zin had zou ik knokken en geen middel schuwen, maar je weet,
iedereen moet het gevecht met zijn eigen wolken aan

Dus ik sta hier, ik blijf dicht bij jou
Ik schreeuw, ik zwijg, ik bid met jou
ik regen hier doorweekt met jou

Totdat de wind draait, de wind draait
tot het weer blauw wordt in de lucht en in je hoofd
Totdat de wind draait, de wind draait
En op een dag waaien we samen weer droog

Ik wou dat ik een kaarsje voor je aan kon steken, maar dan moet ik weg
Want hier naast jou, daar regent ‘ie weer uit
En ik wil niet bij je weggaan, nu de wolken breken
Liever samen zonder licht, ja liever samen zonder licht
Dan zonder jou er tussenuit

Dus ik sta hier, ik blijf dicht bij jou
Ik schreeuw, ik zwijg, ik bid met jou
ik regen hier doorweekt met jou

Totdat de wind draait, de wind draait
tot het weer blauw wordt in de lucht en in je hoofd
Totdat de wind draait, de wind draait
En op een dag waaien we samen weer droog

En tot die tijd sta ik hier naast je, beloofd!

Het gevoel dat er iemand naast me zou staan, dat ik niet alleen was. Ik had toen nog geen enkel idee over een eventuele depressie. Dat die er achteraf toen allang was, weet ik inmiddels. Maar ook dat de wind kan draaien. Ik verlangde zo naar een andere wind in mijn leven, een blauwe lucht, maar vooral lucht in mijn hoofd.

Deze tekst heb ik aan een van mijn vrienden gestuurd na het overlijden van zijn zoon. Afgelopen adventsperiode werd aan iedereen bij ons uit de kerk een gezin toegewezen waarvoor zij een een “secret angel” mochten zijn. Op de ochtend voordat ik de adventstas met het adres ontving, ontving ik een rouwkaart. Ook de zoon van dit gezin had zelf de punt gezet.
Hoe confronterend met mijn eigen situatie, maar ook mooi om juist voor dit gezin iets te mogen doen. En op de eerste kaart schreef ik de tekst van dit lied.

Want hoe zwaar de wolken ook zijn; rouw, depressie, ziekte of welke bron dan ook. Ik hoop dat jij voelt dat de wind kan draaien, dat er lucht komt en vóóral dat er iemand naast je staat, beloofd!

Jose

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: