Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Eenzaam

Worstelen met een ziekte is vaak eenzaam. Of deze ziekte nu zichtbaar of onzichtbaar is, lichamelijk of psychisch. Je stuit vaak op onbegrip. Mensen die je vertellen dat je gewoon even jezelf bij elkaar moet rapen en door moet gaan.

Eenzaamheid is voor mij een gevoel dat ik al op jonge leeftijd leerde kennen. Het gevoel van niet gezien worden, gevoelens die niet (h)erkend worden.

En die eenzaamheid voel ik extra rond mijn verjaardag. De enige dag dat het wél om mij mag gaan en dat ik gezien wil worden. Maar zo vaak wordt deze dag een teleurstelling. Het uitblijven van berichtjes, kaartjes. Mensen die me wel bellen, maar dan vergeten dat ik die dag jarig ben en dan niets zeggen.

Binnenkort is het weer zover, maar ik voel de pijn nu al.

Jose

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: