Ontspanning en grenzen

Vandaag stond in het teken van ontspanning. Ik had een simpel programma:

Schoonmaak, strand met Jo, eten bij m’n zus, korfballen

Tussendoor kwam er natuurlijk van alles langs, maar dat was op zich niet zo erg.

Ik had bij Jo duidelijk aangegeven hoe laat ik weet van het strand weg wilde om me niet te hoeven haasten. En daar hielden we ons (vooral Jo) goed aan.

Ik was redelijk op tijd bij mijn zus en voelde me eigenlijk best relaxed. Ik had zin om te korfballen. Wij mogen ook eindelijk weer wedstrijdjes spelen. Het ziet er uit als een stel jonge dieren die weer voor het eerst de wei in mogen.

We begonnen rustig met wat schieten en doorloopballen. Ik gooide 2 oefeningen in de groep en daarna zijn we een partijtje gaan spelen. Helaas hadden we maar 4 dames, waardoor wij niet konden wisselen. Na een tijdje gingen we een partijtje spelen tegen het 4e. Dus dan moet je even aan de bak. De meeste die daar in het veld staan, hadden mijn kinderen kunnen zijn qua leeftijd. 🙈

En daar ging het voor mij mis. Ik was kapot, leeg. Maar ik wilde niet stoppen. Dus dan ga je toch weer door. Je team niet in de steek laten. Optioneel had een dame van het 4e op mijn plek kunnen spelen, maar dat is mijn eer te na. Dus nu voel ik het wel. De grens is heel duidelijk overschreden. Ik ben niet meer lekker moe, maar leeg. De monsters vallen me aan en ik voel me nu niet oke. Een harde leerschool. Op therapie is een grens aangeven makkelijker dan in de “boze” buitenwereld. Volgende week moet ik dit anders doen.

Hopen dat dit me lukt.

Jose

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: