Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Verzorgd

De afgelopen dagen waren zwaar. In het weekend raakte iemand bij mij een trigger. Ik weet dat het onbedoeld was, dus daar ga ik geen woorden aan vuil maken.

Het rare van zo’n trigger is dat de reactie wel komt. Ik was boos en verdrietig, maar had geen idee waardoor precies. Het gevoel wordt dan in een paar dagen steeds sterker. Het begint al onrust, geen idee wat er aan de hand was. De gevoelens had ik wel, maar kon ze niet verklaren.

De onrust wordt dan steeds groter, vluchtgedachten, mensen wegduwen, niet communiceren. Ik kreeg weer nachtmerries, die met het onderwerp te maken hebben. Binnen de groep merken ze dat wel en willen ze graag weten hoe ze me kunnen helpen. Ik heb alleen werkelijk geen idee, laat me maar gewoon met rust.

Woensdagochtend was een normale ochtend. De schoonmaakster was er. Iemand kwam mijn watermeter vervangen en er werd een pakketje bezorgd. Die ochtend appte ik ook met Ian. Door dit gesprek, over de trigger, over de nachtmerries en nog meer, kon ik meer bij mijn gevoel komen. Althans bij die diepere laag die er onder zat.

Ik was getriggerd op mijn zijn, mijn grenzen, acceptatie van wie ik ben. Dat ik mag zijn wie ik ben.

In de middag kreeg ik nog een appje van Jo, maar op dat moment zat ik in mijn coconnetje. Na het korfballen had ik nog even contact met Steven. Ondertussen kreeg ik van Ian nog een appje om te kijken hoe het ging. Ik kon eerlijk zeggen dat het niet goed ging, maar dat ik al contact had op dat moment. Fijn, dat hij nog even terug komt op ons appgesprek van de ochtend.

Na mijn gesprek met Steven voelde ik me wel beter. Alleen de angst voor nieuwe nachtmerries bleef bestaan. Hierdoor bleef ik wakker en viel pas na 4 uur in slaap.

Vanmorgen natuurlijk nog kapot van de veel te korte nacht. We begonnen met PMT. Aangezien de meeste groepsgenoten moe waren, begonnen we met een oefening waarbij we geactiveerd werden. Daarna een rustige oefening waarbij je steeds moest ontspannen en aanspannen. Hoe meer ik moest aanspannen hoe meer ik mijn boosheid en frustratie voelde.

Na PMT ging ik in ruimte F zitten om mijn huiswerk te maken. Ondertussen ging de groep mijn feedback schrijven voor mijn evaluatie van morgen.

Ik appte Ian dat ik heel graag een dikke knuffel wilde. En even later kreeg ik een gifje met een beer die een dikke knuffel gaf. Wat fijn om deze te ontvangen. Na therapie kreeg ik een appje van Steven. Hij stond op de parkeerplaats om me een echte knuffel te geven. Zo fijn dat deze mannen in mijn leven zijn en me meestal op afstand, maar soms ook in real life verzorgen.

Thuis kreeg ik een maaltijd bezorgd. De dochter van dit gezin had enorm haar best gedaan op de doos waarin het eten stond. Zo ontzettend lief!

Ondanks dat ik zware dagen had, ben ik door verschillende mensen emotioneel en fysiek verzorgd. Hoe fijn om me dat nu weer te realiseren.

Jose

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: