Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Blind volgen

Vanmorgen startten we met PMT. We moesten elkaar blind volgen. Dat hebben we eerder moeten doen. Toen vooral om spanningsopbouw in je lijf te voelen. Vandaag ging het over vertrouwen en controle.

De therapeut had een parcour uitgezet, waar we om beurten elkaar blind moesten volgen. Ik ging samen met mijn groepsgenootje die ik blind vertrouw. We liepen over de banken, zigzaggend om blokjes en moesten stappen over bokskussens.

Vragen over vertrouwen beantwoorden. Heb je vooral vertrouwen in de ander of in jezelf? Hoeveel controle probeer je te behouden?

Vervolgens ging de helft van de groep de zaal uit en werd het parcour aangepast. Blind volgen als je het parcour niet kent. Pffff, extra spannend. Je hebt geen idee meer wat er wanneer gaat komen.

Wat heb ik vandaag geleerd? Ik vind controle fijn, voorspelbaarheid. Aan de andere kant weet ik ook dat ik veel zelf kan en dat ik op mijn maatjes kan vertrouwen. Ze laten me niet mis stappen. Of ze me niet laten vallen durf ik voor deze sessie zeker te zeggen. Dat vertrouwen heb ik naar anderen in de buitenwereld absoluut nog niet.

Een ander gevoel dat er de laatste week is, is een vlucht. Ik wil me niet meer kut voelen. Ik wil vooruit, nieuw leven, nieuwe kansen, nieuwe inspiratie. Gevoel hebben dat deze therapieën überhaupt nuttig zijn. Want wat is het nut om beter te worden, als mijn leven net zo kut blijft als het was. Zo betekenisloos, zo leeg, zonder voldoening.

Follow the sun ~ Xavier Rudd

Follow, follow the sun
And which way the wind blows
When this day is done

Breath, breath in the air
Set your intentions
Dream with care

Tomorrow is a new day for everyone
A brand new moon, brand new sun

So follow, follow the sun
The direction of the birds
The direction of love

Breath, breath in the air
Cherish this moment
Cherish this breath

Tomorrow is a new day for everyone
Brand new moon, brand new sun

When you feel love coming down on you
Like a heavy wave
When you feel this crazy society
Headin’ to the strand
Take a straw to the nearest waters
And remember your place
Many moons have risen and fallen long, long before youve came
So which way is the wind blowin’
And what does your heart say?

So follow, follow the sun
And which way the wind blows
When this day is done…

De meeste nummers van Xavier Rudd zijn heel spiritueel. Ik mis dat contact met het onbekende. Het gevoel dat er meer is in het leven dan alleen dit. Dat ieder mens er toe doet. Dat er voor iedereen iets is, waar hij/zij gelukkig van wordt, als je je hart maar de ruimte geeft.

Dus hier zit ik dan, alleen aan het strand. Op ’t strand trek ik me terug in mijn coconnetje, geen contact, geen afleiding. Niemand om mee te praten, niemand die me ziet.

Daarstraks gekeken naar de ondergaande zon. Voelend welke verlangens er zitten onder de paniek. Paniek die bestaat uit angsten. Heb ik mijn baan na alle therapieën nog? De kans dat ik dan 2 jaar ziek ben, is best groot. Waarvan ga ik dan rondkomen? Altijd gevoeld dat er meer is in dit leven. Maar wat dan? Heb ik echt een levensdoel? Ga ik dat ooit vinden? Ga ik ontdekken welke verlangens er echt in mij leven? Hoe ga ik daar dan invulling aan geven? Waarmee wil ik de komende periode mijn leven dan wel vullen? Hoe kan ik van toegevoegde waarde zijn? Welke richting wil ik echt op? Wat zegt mijn hart? Kan ik mijn eigen gevoel wel vertrouwen? Kan ik blind mijn eigen hart volgen?

Ik heb mijn boek en mijn aantekeningenschrift bij me. Wie weet welke ideeën er in mij opkomen. Kijk je straks mee als de zon weer op komt en een nieuwe dag gaat laten zien? Misschien dat er op deze nieuwe dag wel nieuwe ideeën komen.

Jose

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: