Wachten en reïntegreren

Het is een gekke periode. Ik wacht op een volgende therapie. Aangezien dit nog een paar maanden kan duren ben ik ondertussen aan het reïntegreren.

Reïntegreren terwijl je weet dat je je werk straks weer neer moet leggen is een raar gevoel. Gelukkig werkt mijn manager goed mee. Ik heb een afgekaderde opdracht waar geen druk op zit. Ik ben druk bezig met data analyses en optimaliseren van onze webshop.

Daarnaast ga ik aan het einde van het jaar wel helpen met de jaarafsluiting. Hier heb ik best wat spanning voor. Hoewel ik dat altijd een van de leukste periodes vond, waren het ook de meest stressvolle dagen van het jaar.

Alles moet op dat moment kloppen. En na jaren de drijvende kracht geweest te zijn, ga ik nu alleen assisteren. Ik zie daar tegen op. Ik weet wat er allemaal mis kan gaan en waar op gelet moet worden.

Om het proces iets beter te laten verlopen dan afgelopen jaar heb ik alvast een documentje gemaakt waarvan het een en ander vantevoren uitgezocht moet worden. Nu moet ik dat stukje loslaten, maar dat vind ik echt heel lastig.

Mijn verantwoordelijkheidsgevoel komt in de knoop met mijn grenzen stellen. Iets waardoor ik onder andere door in de depressie beland ben. Het schuurt en doet veel met me. Vrijdag heb ik weer een gesprek op mijn werk over hoe het gaat. Dat is spannend en fijn tegelijk.

Ik hoop volgende week meer duidelijkheid te krijgen over de volgende therapie. Ik heb inmiddels 3 intakegesprekken gehad. Dus dat gaat de goede richting op.

Jose

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: