Overvallen

Afgelopen week ben ik meerdere keren overvallen door informatie, die ik (nog) niet verwacht had.

Het begon met een gesprek van iemand die blijkbaar met regelmaat deze blog leest. Het is natuurlijk altijd fijn om te merken als mensen je verhalen lezen. In dit geval was de herkenning bij hem erg groot. We kwamen in gesprek en ik schrok erg van zijn verhaal.

Met deze persoon gaat al jaren niet goed, maar houdt dit goed verborgen. Alleen zijn innercirkel weet iets van wat er speelt. Ik was blij met zijn openheid, maar het raakt me erg. Hoeveel mensen met psychische problemen er om je heen rond kunnen lopen, zonder dat we daar erg in hebben. Natuurlijk had ik wel enkele copingsmechanismen bij hem gezien, maar geen idee dat dit er achter zat. Ik hoop echt dat er binnenkort goede hulp voor hem komt. Niemand zou met psychische problemen rond moeten blijven lopen. Hulp zoeken en krijgen is soms best een strijd, maar ik kan uit eigen ervaring zeggen, dat het altijd beter is dan alleen te blijven worstelen.

Vrijdagmiddag had ik een goede dienst in het hospice. De meeste gasten waren in een goed humeur en de waardering van hen naar ons als vrijwilligers was zichtbaar. We maakten grapjes en hadden lol met elkaar en de gasten. Wetende dat ik ze zondagavond allemaal weer zou zien, ging ik weekend vieren.

Ik had een heel lekker weekend. Ik ging met een vriend naar de sauna, bleef daar slapen en zondag hebben we een flink stuk gewandeld. De sauna was echt heerlijk. Ik werd weer warm tot echt in mijn botten. Dat geeft zo’n fijn gevoel, als je het meestal koud hebt.
De wandeling was ook fijn. Een flink stuk door bos en duinen naar het strand. Uitwaaien en op de terugweg warme chocomel bij een kampvuur.

Zondagmiddag kreeg ik ineens een bericht van overlijden van een van de mensen in het hospice. Pfff, die had ik echt niet zien aankomen. Zondagavond ben ik nog even bij hem langsgelopen, want ik kon het echt wel met hem vinden. Hij lag er echt mooi bij, een kleine glimlach op zijn gezicht. Voor mijn gevoel alsof hij wilde zeggen dat hij er mooi tussenuit gepiept was voor het laatste lijden zou beginnen. Ondanks dat het me overviel, was het echt oké.

Maandag kreeg ik diverse mailtjes van De Enk. Over gesprekken en onderzoeken die de komende weken plaatsvinden. Maar ook een mailtje dat ik misschien al in december of januari kan starten. Ook dit overviel me, want ik had echt rekening gehouden met februari. Ik raakte in een soort van paniek, want ik overzie het op dat moment allemaal niet meer.

Ergens ben ik natuurlijk blij dat ik sneller kan beginnen, maar mijn agenda moet ik nu wel leeg vegen. Het kostte mij een uur om mijn hoofd op orde te krijgen, maar dan ga ik aan de slag. Mailtjes sturen, planningen invullen, agenda bekijken, financiën regelen. Het SWP invullen, 15 pagina’s met open vragen over hoe ik over zaken denk, me voel en wat ik in de toekomst zou willen.

De komende weken worden spannend. Ik ga volgende week voor de laatste keer naar de afbouwgroep van 4DB, diverse gesprekken op De Enk, de feestdagen komen er aan. Rust plannen tussendoor zal het belangrijkste zijn om deze periode goed door te komen.

Jose

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: