Rustiger

Na het gevoel van overvallen te worden, is de rust inmiddels teruggekeerd.

Dit weekend zijn mijn kinderen bij mij. En het grootste deel van de tijd is dat hartstikke gezellig. Natuurlijk zijn er altijd van die klote momenten, maar broers maken nu eenmaal soms ruzie.

Gisteren begon met zwemles. Daarna mocht de jongste naar een kinderfeestje. De oudste was gezellig thuis. We werkten aan zijn surprise. Op zich ging dat goed, al is knutselen echt niet zijn ding.

Het kinderfeestje was erg leuk geweest en er was een flipperkastje gebouwd. Met taart vooraf en pannenkoeken achteraf. Ontzettend leuk!

Door de regen was het verder wel een dagje binnen. We zijn tenslotte wel van suiker. 😉

De kinderen kregen nog een schoencadeau. Oke, het was wat groter, maar ze waren er blij mee. Ze kregen allebei een boek.

De jongste kreeg Bureau Speurneus en de boekenmaffia. Een boek van Jozua Douglas. Hij schreef ook de Costa Banana serie. Een serie die ik volledig voorgelezen heb aan de kinderen. Hij schrijft grappig en we liggen regelmatig hard te lachen.
De oudste kreeg De Mysterieuze Controller. Het lijkt mij een geweldig boek voor een kind met een grote fantasie en die gamen geweldig vindt.

Vandaag hebben we een halve pyjamadag. De oudste houdt van pyjamadagen. De hele dag in je pyjama lopen, tv kijken, gamen en niets moeten. Maar ik heb hier niet iedere keer zin in, dus afgesproken dat we om 12 uur gaan aankleden.

We moeten nog aan een schoolproject werken (kiva). Dit is een sociaal emotioneel ontwikkelingsprogramma. Grappig is dat de opdracht die wij nu moeten doen, ook een opdracht is die wij in PMT tegen kwamen. “Beschrijf de ander als een dier”.

Verder gaan we vandaag lekker spelen, schilderen, relaxen. Vanavond heb ik een slaapdienst in het hospice. Ik verwacht een rustige dienst, maar dat weet ik morgenochtend pas zeker.

Morgen heb ik online intakegesprek met de sociotherapeute, waarbij ik het SWP (sociaaltherapeutisch werkplan) gaan bespreken. Afgelopen week heb ik over verschillende onderwerpen geschreven over mijn goede en slechte herinneringen, over kwaliteiten en dingen die ik wil leren. Uiteindelijk zo’n 20 pagina’s tekst.

Dinsdag neem ik afscheid in het Antonius. Ik kan op de achtergrond contact met ze houden tot ik echt start in De Enk. Maar ik zal geen afbouwgroep meer volgen. Dat betekent dat ik van een aantal mensen definitief afscheid ga nemen. Met anderen zal ik contact blijven houden.

Sporten gaat deze week niet door. Ik moet wel werken (4x 3uur), mijn rijbewijs ophalen, naar de opticien en aankomend weekend komen de kinderen met opa en oma Sinterklaas vieren. Een mooie verdeling tussen rustige momenten en intensievere momenten.

Jose

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: