Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Goede tranen

Goede tranen is een combinatie die ik eigenlijk niet ken. Ik haat het als ik huil. Toch gebeurt me dit de laatste dagen veel.

Laten we eerlijk zijn, therapeutisch gezien is het goed. De deksel moet van de put. Ik moet gaan voelen. Hoe eng is dat?!

Ik heb op mijn 7e afgesproken met mezelf afgesproken dat jongens niet huilen en ik dus ook niet. Hier schreef ik een jaar geleden al over.

Ik had toen het idee dat dit binnen de 4daagse wel “opgelost” zou worden. Dat was niet zo. Ik had nog een extra traject nodig.

Ik kom mezelf op De Enk zo ongelooflijk hard tegen. Waar eerder opmerkingen me wel pijn deden, liet ik niets merken. Ik verborg mezelf achter een dikke muur van onschendbaarheid.

Die dikke muur brokkelt nu af. Ik kan tranen niet meer tegenhouden. Ook non-verbale communicatie wordt benoemd, dus vluchten is geen optie meer.

Op het moment dat de tranen komen, raak ik bijna overspoeld. Ik vecht om de deksel weer dicht te doen, maar het lukt me niet. Het lukt me wel om het nog enigzins onder controle te houden, maar iedereen in de groep benoemt ook dat ze me zien vechten.

Kortom, na 8 weken kan ik zeggen dat het ongelooflijk zwaar is. Dat ik me compleet gesloopt voel. Maar therapeutisch gezien gaat het hartstikke goed.

Jose

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: