Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Help me dan

In de voorjaar van 2019 stortte ik in. En ik was niet van plan om me te laten kennen. Doodmoe reed ik naar kantoor, zette daar mijn masker op en werkte knetterhard. ’s Middags reed ik steeds vaker huilend naar huis. In de auto als niemand me zag, mochten de tranen er zijn. Vaak vluchtteMeer lezen over “Help me dan”

Advertentie

Jongens huilen niet en Jose ook niet

Ik ben 7 jaar oud en spreek met mezelf af: “Jongens huilen niet en Jose ook niet.” De aanleiding kan ik me niet herinneren. Ik weet dat ik me altijd meer een jongensachtig meisje was, dan andere meisjes. Niet dat ik me ooit een jongen gevoeld heb, of een jongen wilde zijn. Alleen ik vondMeer lezen over “Jongens huilen niet en Jose ook niet”

Dag aan me voorbij laten gaan

De afgelopen week was weer zwaar. De kinderen, thuisonderwijs geven en mijn eigen werk horen bij mijn wekelijkse bezigheden. Donderdag had ik gesprekken met huisarts, psycholoog en vrienden. Deze gesprekken zijn fijn, confronterend en vermoeiend. Vrijdag was een gewone werkdag, maar met de druk van een maandafsluiting. Deze druk gaat inmiddels voor een deel aanMeer lezen over “Dag aan me voorbij laten gaan”

Later, als ik groot ben

Ik kan me veel details van vroeger herinneren. Zo weet ik precies hoe ons huis er uit zag waar ik tot mijn 7e jaar gewoond heb. Ik noem dit altijd de feitelijke herinneringen. Je weet het wel, maar je hebt er geen emoties bij. Emotionele herinneringen zijn voor mij moeilijker en heb ik dus nietMeer lezen over “Later, als ik groot ben”

Moe en leeg, maar met kinderen

De afgelopen weken ben ik alleen maar moe en leeg. De kleinste dingen drukken als een enorme last op mijn schouders. In mijn hoofd realiseer ik me dat dit kleine dingen zijn, maar om ze gedaan te krijgen is echt een ander verhaal. Ik word moe wakker en realiseer me dat ik echt op moetMeer lezen over “Moe en leeg, maar met kinderen”