Later, als ik groot ben

Ik kan me veel details van vroeger herinneren. Zo weet ik precies hoe ons huis er uit zag waar ik tot mijn 7e jaar gewoond heb. Ik noem dit altijd de feitelijke herinneringen. Je weet het wel, maar je hebt er geen emoties bij.

Emotionele herinneringen zijn voor mij moeilijker en heb ik dus niet veel. Bij de eerste emotionele herinnering ben ik een jaar of 5. Ik zit in de zandbak van de kleuterklas. In het zand spelen vond ik niet echt leuk. Ik wilde meer en groter. Geen huisjes bouwen van zand, maar huisjes maken in de bomen rond de school. De grote herinnering aan dat moment is: Ik ben gemaakt voor meer. Wat dat meer dan is, geen idee.

Twee weken geleden was ik bij mijn lieve vriendin Jo. Zij had gekookt zodat ik weer eens een fatsoenlijke maaltijd zou eten en al pratende over dromen, feesten en vakanties, pakte zij haar scheurkalender van 365 vertellis erbij.

uit de scheurkalender van 365Vertellis

Gisteren overviel het me allemaal ineens weer. Wat is het nut van doorgaan? Hoe bijzonder moet het leven na de depressie worden om überhaupt door te gaan? Dat ik een leven krijg wat betekenis heeft, dat ik echt iets ga betekenen voor anderen. En nee, dan bedoel ik niet de normale werkneemster en mijn rol als moeder.
“Ik ben gemaakt voor meer” en “Als je doelen en dromen he niet bang maken, zijn ze niet groot genoeg”.

En dan slaan de monsters onmiddellijk toe. Dat kleine moment waarop ik denk dat er meer zou kunnen zijn in dit leven dan dit, wordt direct vernietigd door de stemmetjes in mijn hoofd. Wie ben jij nou dat je echt iets gaat toevoegen aan deze wereld? Wie ben jij nou dat je denkt dat je iets bijzonders bent? Je kan net zo goed nu meteen dood gaan.

Ik trek me terug in mijn coconnetje. En ’s avonds komt er weer een beetje rust. Ik mag dromen, ik ben gemaakt voor meer. Hoe en wat, nog geen idee. Dat maakt me ook bang.
En besluit de hoe en wat vragen te beantwoorden tijdens mijn genezingsproces. Als je tot de kern komt, waarom je er iedere dag weer voor kiest om door te gaan.

Mijn sprankje hoop houd ik voor nu alleen maar vast voor later, als ik groot en weer sterk ben.

Jose

Eén opmerking over 'Later, als ik groot ben'

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: